Muziek is altijd belangrijk geweest voor me, en heeft me uiteindelijk in de richting geduwd van wat mijn grote passie bleek te zijn: beeldhouwen. Vanaf mijn twaalfde speel ik viool, en sinds een paar jaar ook cello. Ik speel graag, en van alles, en met veel verschillende mensen. In 1995 ging ik mee met de gelegenheidsband "Dreun Bulte maar weer..." naar Tsjechiё. We speelden onder andere in Hořice, waar we aan de praat raakten met studenten van de plaatselijke steen-en beeldhouwschool... Na een indrukwekkende nachtelijke rondleiding door de school besefte ik dat dát de plek was waar ik moest zijn...
Deze school is de plek waar ik begreep dat ik beeldhouwer ben. Met groot respect, grote regelmaat en een grote glimlach denk ik terug aan mijn leermeester Jan Műller. Dagelijks heb ik nog profijt van wat ik van hem geleerd heb.
Op deze website kun je zien waar dat toe geleid heeft.