Marmeren dood

Zat in het steen

als ruwe maat

het drama

 

kwam eerst wreed

dan grof

verfijnd uit handen

 

hier en daar weerbarstig

ziel in ’t beeld

 

laat zich in aderen zien

tussen de blanke lagen

fragiel met iets van eeuwigheid

 

ons past de nederigheid

van een beperkter tijd

 

bij elke streling van de huid

straalt warmte in het moment

dat men de dode zijde raakt

 

onlangs verwekt

voor onbepaalde tijd

in de verbeelding

 

© Gaijus